Evert Scholte

Prof.dr. Evert Scholte (1950) studeerde filosofie en pedagogiek aan de Universiteit van Amsterdam, met als specialisatie algemene opvoedkunde, ontwikkelingspsychologie en methoden en technieken van onderzoek. Hij promoveerde in 1988 op een onderzoek naar vroegtijdige hulpverlening aan jeugdigen die met de politie in aanraking zijn gekomen. Van 1983 tot 1997 werkte hij bij het Centrum Onderzoek jeugdhulpverlening (COJ) van de Rijksuniversiteit Leiden. Sinds 1998 is hij werkzaam bij de afdeling Orthopedagogiek van de Universiteit Leiden, vanaf 2002 als universitair hoofddocent ontwikkelingsstoornissen en sinds 2006 als bijzonder hoogleraar Orthopedagogiek, Speciaal onderwijs en Jeugdzorg bij de afdeling ontwikkelingsstoornissen.

Samen met collega’s werden het meervoudige risicomodel en het model van de basis- en de specifieke behandeling bij psychosociale problematiek ontwikkeld. Het eerste model geeft de belangrijkste risicofactoren in het gezin, op school en in de vriendengroep, alsook in de persoon zelf, die het risico op een verstoorde ontwikkeling kunnen vergroten of juist tegengaan. Het tweede model specificeert de behandelingsdoelen en methoden die door professionals worden toegepast. Beide modellen kunnen worden gebruikt om psychosociale problemen op het spoor te komen en het effect van interventies te bepalen.

Scholte streeft ernaar een wetenschappelijke bijdrage te leveren aan de verbetering van de diagnostiek, indicatiestelling en behandeling van kinderen en volwassenen met ernstige ontwikkelingsstoornissen (autisme, ADHD, ODD/CD, angst- en stemmingsstoornissen). Om clinici daadwerkelijk van dienst te zijn ontwikkelt hij samen met collega's instrumenten om sociaal emotionele problemen op psychometrisch verantwoorde wijze te bepalen, zoals de BRIEF-A (zie Scholte & Noens, 2011, Hogrefe Uitgevers) en de SRS-A (zie Noens & Scholte, Hogrefe Uitgevers, uitgave verwacht in 2012).

---